چند شعر جديد از مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي  مي نگارم كه اميدوارم استفاده بفرماييد :

                          عرصه شقايق فام

زآه سينه سوزان ترانه مي سازم

                               چو ني زمايه جان اين فسانه مي سازم

به غمگساري ياران چو شمع مي سوزم

                                  براي اشك دمادم ، بهانه مي سازم

پر نسيم به خوناب اشك مي شويم

                                    پيامي از دل خونين روانه مي سازم

نمي كنم دل ازين عرصه شقايق فام

                                    كنار لاله رخان آشيانه مي سازم

 در آستان به خون خفتگان وادي عشق

                                برون ز عالم اسباب ، خانه مي سازم

چو شمع بر سر هر كشته مي گذارم جان

                                  ز يك شراره هزاران زبانه مي سازم

ز پاره هاي دل من شلمچه رنگين است

                              سخن چو بلبل از آن عاشقانه مي سازم

سروتن و دل و جان را به خاك مي فكنم

                                 براي تير تو چندين نشانه مي سازم

كشم به لجه شوريدگي بساط " امين "

                                كنون كه رخت سفر زين كرانه مي سازم

                         در فراق دوست

دلم قرار نمي گيرد از فغان بي تو

                          سپندوار ، ز كف داده ام عنان بي تو

ز تلخ كامي دوران نشد دلم فارغ

                          ز جام عيش ، لبي ترنكرد جان بي تو

چو آسمان مه آلوده ام ز دلتنگي

                            پر است سينه ام از انده گران بي تو

نسيم صبح نمي رود ترانه شوق

                                 سر بهار ندارند ، بلبلان بي تو

لب از حكايت پب هاي تار مي بندم

                                اگر امان دهدم چشم خونفشان بي تو

از آن زمان كه فروزان شدم ز پرتو عشق

                               چو ذره ام به تكاپوي جاودان بي تو

گزاره ي غم دل را مگر كنم چو " امين "

                             جدا زخلق ، به محراب جمكران بي تو.

مين و پاي سيد مرتضي ...

سعيد قاسمي يكي از دوستان صميمي شهيد  سيد مرتضي آويني مي گويد : فروردين 71 با تعدادي از رفقا براي تبريك عيد به منزل شهيد " محمد راحت " از شهداي مفقدالاثر رفتيم.. همسرشان گفت : آيا مي شود جست و جو كرد و جنازه  را آورد ،  يا اصلا اثري از آن نمانده ... ما قبلا به فكه رفته بوديم ، اما چندان جدي نبود . حرف ايشان دوستان را براي يك سفر متفاوت وجدي تر آماده كرد. اين موضوع در ذهن حاجي ( شهید سید مرتضی آوینی )‌ماند تا عيد 72 كه آقا مرتضي اصرار كرد كه به سمت فكه برويم. در اين سفر حاجي خيلي متاثر شده بود متن « انفجار اطلاعات » را هم همان جا نوشت.يك بار شنيدم كه به يكي از بچه ها مي گفت :« از فكه برنامه عاشورايي درست مي كنم!» از سفر بازگشتيم .

 در نمازخانه روايت فتح نشسته بوديم حاجي رو كرد به بختياري و گفت: « فكه يك روز ديگه كار داره حالا كه اينطور شد ، بچه ها رو جمع كن برگرديم منطقه.» ما تعجب  كرده بوديم . كه حاجي  چرا نظرش به اين سرعت تغيير كرده  و كار را ناتمام  مي داند. شعباني ( يك ازياران روايت فتح) آن سفر را به ياد ماندني را روايت مي كند : خاطرم هست كه صبح جمعه بود ، بيستم فروردين به سمت منطقه حركت كرديم هدف آن روزمان قتلگاه بود جايي كه در عمليات والفجر يك شهدا و بچه هاي مجروح را آنجا گذاشته بودند تا سر فرصت به عقب منتقل كنند و اين فرصت پيش نيامده بود و همه مظلومانه همانجا مانده بودند.

حاجي يك جا ستون را نگه داشت و خواست كه از راه رفتن بچه ها فيلم بگيريم... دوربين را چرخاندم سمت شفيعي ها كه داشت لاي بوته ها را جستجو مي كرد كه يك باره از صداي بلند انفجار روي زمين افتاديم. از ميان حدود سي نوع ميني كه در قتلگاه فكه باقي مانده است . سيد مرتضي پا بر مين والمري گذاشت ...

تا آمديم حاجي را از جايش بلند كنيم وروي برانكارد بگذاريم ، اعتراض كرد كه من را همين جا بگذاريد بمونم، مي خواهم همين جا شهيد بشم .... پريدم داخل ماشين با دوسه تا لگد صندلي را شكستم حاجي را رويش خوابانيدم حركت كرديم سمت بيمارستان. اما سيد داشت آرارم آرام از جمع ما فاصله مي گرفت در فكه كاري ناتمام داشت كه مي بايد انجامش مي داد صداي بچه هاي گردان كميل را مي شنيد كه همت را صدا ميزدند « حاجي سلام مارا به امام برسان » بگو عاشورايي جنگيديم و گريه همت را ملتمسانه سوگندشان مي داد « تورا به خدا تماستان را قطع نكنيدبا من حرف بزنيد ، حرف بزنيد »

كريم نجوا را مي ديد كه از كنار بچه ها مي دويد و مي خنديد: بچه ها ديرو زود داره  اما سوخت و سوز نداره ... يكي مي افتاد يكي بلند مي شد. يكي آب مي خواست ، زمين تشنه بود ، آسمان تشنه بود ، فرياد عطش كران تا كران را در بر مي گرفت و سيد داشت برنامه عاشوراييش را مي ساخت...

آري سيد از كنارمان رفت دوستان سيد يك روشنفكر متعهد بود به چند كلام او دقت كنيد تا بهتر اورا در ك كنيد :

« بسيجي عاشق كربلاست . و كربلا را تو مپندار كه شهري است در ميان شهرها و نامي است در ميان نامها .... نه ! كربلا حرم حق است و هيچ كس را جز ياران امام حسين عليه السلام راهي به سوي حقيقت نيست.» خدا روحش را شاد كند.

دوستان بعد از پست كردن مطلب بالا دوست خوبم آقاي صبوري از بخش خبرگزاري ايكنا به من اطلاع دادند كه اين مطلب را در سايت ايكنا  اقتباس كرده اند. واقعا دستشان درد نكند كه به فكر ما بلاگرهاي مذهبي هستند و كارهايمان را دنبال مي فرمايند. لينك مطلب را در پايين مي آورم يه نگاهي بياندازيد.

لينك همين مطلب در خبرگزاري ايكنا

لینک همین مطلب در سایت چهار قل